Van de kwistigheid waarmee volgens mr. Stoker het bloed verspild wordt in Transsylvanië, blijft ter plekke weinig over. Of de nachten nou vol door de maan worden verlicht of net van elke verlichting zijn verstoken, d'r heeft niks in mijn nek gekriebeld, dat de neiging had om te bijten. Nu is mijn Maagd-zijn al decennialang beperkt tot mijn sterrenbeeld en van een Dracula, die uit de kast is gekomen, is me ook niks bekend, toch had ik meer sfeergevoelig zelfbedrog verwacht. Maar zoals altijd zijn verwachtingen gedoemd teleur te stellen, misschien wel verdoemd in dit geval.
De familienaam Dracula komt in Bran voor in de annalen van een prachtig kasteel en zoals wel meerdere Europese heersers in die tijd zaten daar weinig lieve jongens tussen. Het was een tijd van koppen of gekopt worden en bepaald niet van vragen stellen, laat staan een discussie over de rechten van inbrekers of ongevraagd binnendringende volkeren. In dit geval de Turken of andere vertegenwoordigers van het Ottomaanse rijk. En zoals in dat soort situaties haast onvermijdelijk is, komt er een moment dat de kopper uiteindelijk ook gekopt wordt. En zoals Elvis Presley nog steeds leeft of JFK weldegelijk met succes is geopereerd, waarde Vladje binnen de kortste keren door het bonte rijk van de volkse fabelen. Je houdt je huwbare dochters ermee van de straat en misschien vrouwlief wel uit de armen van een loslopende minnaar.
Maar een beetje meer fantasie had wel gemogen. Een soort vampier-trail of souveniers die het niveau van Halloween overstijgen en op z'n minste negen soorten bloedworst, een maagdenmenu en turkenstoofpot(je), hoewel dat laatste vast weer politiek gevoelig zal liggen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten