Allez! Een beetje bla-bla moet kunnen. Al dat moeilijke gedoe over verkoop, relaties en het leven. Hoppa, let's party. Het kan zonder pillen en poeiers, ergens in een verloren hoekje heeft de mens de ingebouwde mogelijkheden liggen. Lekker muziekje met een aardige dreun. Biertje, goed gekoeld en van de juiste Tukkerse herkomst en wat rondparaderende schalen met iets lekkers om in te bijten ..... Niet direct de beentjes in de lucht maar wel alvast trommelende vingers op een tafel, tegen de lambrizering of op de schouders van het begeleidende gezelschap. Vooral dat laatste natuurlijk als het ff kan, hoewel een stevige tafel ook erg lekker kan trommelen.
Een tafel heeft minder ingebouwde geluidsdempers dan het onderhuidse bindweefsel van het vrouwelijke deel van de mensheid. Hoe prettig het idee ook is, maar om op te trommelen is het niet gemaakt. Het is gemaakt om ....... Hahaha, nee daar weid ik niet over uit, want dan past het stukje niet meer op de blog. Helaas moet ik zeggen, ik zou het graag doen. Ik kan me er uren in verliezen. Ik bedoel in de beschrijving. De rest is een ondergewaardeerde en ontkende Olympische discipline, die de 100 meter sprint met gemak van de troon zou stoten. Bij die sprinttijden kun je gerust de krant lezen en dan mag dat best een weekend-editie zijn.
Al die afleiding iedere keer weer. We waren aan het feesten, toch? Nou dan! Een beetje in de ouwe lullen koffer duiken en de jaren '80 naar boven halen. De tijden voordat de Ecstacy de dance-scene in het ijzeren houdgreep had. Een beetje dollen op pop, reggea, ska, punk, heavy metal, new wave, house, disco en zelfs hip hop. Dacht dat die laatste afwijking recent was, maar in feite is dat dus ook bejaardenmuziek. Maakt niet uit als het ritme maar meesleept en opzweept en de avond de nacht in jaagt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten