Ik had wel willen ontbijten met de Vampier der vampieren. Soit, een souper was ook ok geweest, gezien zijn brandende afkeer van de opkomende zon. Aan tafel komen de tongen los en dan ga ik er vanuit dat ik niet als hoofdgerecht fungeer. Dat zou wel mee zijn gevallen. De soep wordt meestal minder heet genoten dan opgediend, ook in werkelijkheid.
Ik heb met dat tafelen goede ervaringen opgedaan. Hoewel contacten naar verloop van tijd weer makkelijk verwateren. Dat heb je met vakantieliefdes ook. Nooit aan begonnen. Soort van bederfelijke waar op het randje van de houdbaarheid. Zo zijn de innige banden met onze Here dank de nodige Duvels in de Italiaanse ochtendzon uiteindelijk weer verworden tot wat loslopende twijfels en aardige herinneringen. Zie je maar weer, dat je alles bij moet houden. Gek toch, dat me dat met de kroeg wel lukt maar daar bij de kerk steeds weer de klad in komt.
Van klad naar Vlad is het een kleine stap, dacht ik zo, maar het heeft niet zo mogen zijn. Volgende keer misschien naar Lourdes. Bij vrouwen heb ik meestal wat meer geluk en misschien heeft die nog een wondertje op te plank liggen. Ik weet wel een paar terreinen, die een steuntje in de rug kunnen gebruiken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten