Niks zo ergerlijke als mensen die hun tegenwoordige tijd verdoen met het aan elkaar plakken van jaartallen en gebeurtenissen uit het verleden. Types die ook over zichzelf met niks anders bezig zijn als "Toen ...", "In 19 ....", "Nadat ik dat en dat , daar en daar had gedaan ..." Heb dan altijd de neiging om een beetje aan de lieden te rammelen in de hoop dat die ouwe zooi er in ene uitflikkert. Zo ook de afgelopen dagen waarin Engelse veldslagen, IIeWO veldtochten, Koningshuisverknopingen, wetenschappelijke vondsten en historische quote's om mijn oren vlogen. Maar daar wilde ik het hier niet over hebben.
Geschiedenis kan wat mij betreft de pot op als het verder reikt dan het praktische nut van een leermoment uit het verleden. Vingers niet in vlammen steken of onder messen leggen, bij roodlicht stoppen en bij deuren van 180 of lager graag bukken. De rest is overbodige ballast niet in de laatste plaatst omdat de mens naar eigen zeggen nooit iets schijnt te leren van de geschiedenis. Waarom dan zolang er bij stilstaan? Hop, netjes gecatalogi-inventariseerd ergens vergeten laten verstoffen. En eigenlijk is dat nog teveel eer.
Als je dat niet doet krijg je rare dingen zoals net in de zoek-algoritmes van google. Opzoek naar een plaatje van rommel, denk je toch niet direct aan een overbelasting van het googliaanse zoeksyteem. Toch? Ingelogd op Google.nl, dus geen rare vertaalslagen of ongewenste culturele uitstapjes en toch bestaat de score uit een heel berg plaatjes, waar ik pas in tweede instantie kaas en geen rommel van kon maken. Voor google is rommel dus geen rotzooi of onorde, geen door elkaar of desnoods Jan Steen. Nee, voor Google is rommel: Rommel. Ik had geen generaal ingetikt, geen tweede wereldoorlog bijgevoegd en helemaal niks gevraagd van Gvd inmiddels bijna 70 jaar geleden. Ik wil rommel van nu, liefst digitaal uitvergroot en naar believen te manipuleren. Stomme geschiedenis. Als ik ergens bij de dag leef, is het wel daarin.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten