Vrouwen kunnen d'r wat van, maar zullen toch in de agrarische stand hun meerdere moeten erkennen. In elk geval in de Franse versie waar ik mee te maken heb. Wat ondernemer heet te zijn, is in feite niet meer dan een opgesierde ambtenaar in de buitendienst. Dat geldt voor heel Europa en is waarschijnlijk aan de andere kant van de grote plas niet anders. Nu zou je daar nog wat eer in kunnen stoppen en er iets moois van maken door resulaten te verbeteren, ongemakken te voorkomen, marktwerking bij te benen en meer van die initiatieven.
Maar nee, hoor. Vraag er maar niet naar, probeer er maar niet over te praten, het enige wat je ten deel valt, is een blik waarvoor een koe zich zou schamen. "Eigen initiatief" is een vieze woordencombinatie. Een rare combi krijg je dan. Hard werken en niet nadenken. Al eens iets stommers meegemaakt?
Is het te droog wordt het handje opgehouden, is het te nat idem. Valt er niks op te merken en is de oogst overvloedig ... zakt de prijs en daar komt het handje weer. Niet wat de markt wil is interessant om op in te spelen, nee de trigger is "Subsidie of niet". Wordt bomen rooien gesubsidieërd, dan rooit men bomen. Subsidie op planten? Nou dan ga de bomen in de grond.
Zo werkt het dus ook met de wildstand. Dertig jaar geleden zo goed als verdwenen maar inmiddels weer dagelijkse realiteit. Niet dat dit leidt tot aanpassingen in de boerenpraktijk. Geen veranderingen in de perceelafsluiting, geen wijzigingen in aanplantingsschema's, niks. Waarom ook. Voor ieder mogelijke tegenslag bestaat een subsidiepotje. Zo wordt meneer de boer voor zijn maisveldje ongeveer 4x betaald. Voor het feit dat hij de grond bewerkt, voor het feit dat hij mais zaait, voor het feit dat het in het voorjaar te nat is geweest en voor het feit dat hij op een vage zondagmiddag wel 13 wilde zwijnen tekeer zag gaan op zijn maisveldje, hoewel de jagers daar geen sporen van hebben kunnen vinden ...... Ze zijn misschien stom, die boeren, maar niet gek.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten