Moeilijk

Waarom is schrijven toch zo moeilijk? Ooit in een grijs Epos verleden was het dagelijkse kost. Een dagelijkse rituele dans met mijn toenmalige collega KjmP die tot ongebreidelde lappen tekst leidde. Ongebreideld maar heerlijk, heerlijk om te schrijven, heerlijk om terug te lezen. De behoefte om dagelijks digitale enen en nullen in de vorm van onze taal de wereld in te slingeren was groot; al was het slechts gericht op het tevreden stellen van onszelf. De gedachte om zoiets te openbaren aan anderen was nog niet in ons opgekomen, er was slechts één andere lezer, de ontvanger van de mail. Later wilden we het wel laten lezen, en werd de brei in print op papier aan enkele vertrouwelingen toevertrouwd. En ondertussen schreven wij door...

Tot het stokte. Zelf kreeg ik een andere baan en kwam mijn collega niet meer dagelijks tegen. Gek dat iets wat in de mail leefde dus blijkbaar ook de ondersteuning nodig had van de echte fysieke ontmoeting en interactie. Het was in geschrift toch immers een voortdurende reactie op wat wij schreven, niet op de kop koffie die we samen dronken of de kroket die we in de kantine beiden op ons brood legden...

Inmiddels zijn we vele jaren verder en het schrijven valt me zwaar. In die zin dat ik regelmatig denk... waarom schrijf ik niet meer, ik vond het zo leuk, het was zo'n heerlijke interactie, en toch lukt het me niet.
En nu staat KjmP min of meer regelmatig op de schrijfdeur te kloppen, hij is het wel blijven volhouden, zij het ook met zijn ups en downs. Maar ook hij vindt het duidelijk leuker als er interactie is; als anderen zich ook binnen zijn schrijfgebied rondbewegen.
Nou zou ik er een goed voornemen van kunnen maken om weer elk weekend (elke dag gaat wat ver) een krabbel te plaatsen. Maar loze beloften heb ik in mijn leven aan mezelf genoeg gedaan ('k ben ook nog steeds te zwaar). En toch... het kriebelt weer!
Vanmorgen mijn eerste stukje toegevoegd aan het platform dat KjmP gecreëerd heeft, en gelijk wil ik meer...

Lezen is fijner als je ook schrijft. Ik hoop dat ik het volhoud!

(Kan ik gelijk weer gaan werken aan de kwaliteit, want die eerste FBI brei van vanochtend... die heb ik geloof ik te weinig overgelezen voor dat ik het publiceerde; en dit bericht ga ik ook niet herlezen, ik ga op de knop 'Bericht Publiceren' klikken; voordat ik me realiseer dat het niet aan mijn kwaliteitseisen voldoet. Want schrijven moet ik, schrijven, dan wordt het lezen weer een groter feest!)