Nederland werkt en niet Nederland alleen. Zelfs ik werk, al is dat vooral een kwestie van gevoel. Van een verkeerd gevoel. Ik hou ervan om bezig te zijn, lekker bezig te zijn, druk bezig te zijn, dag en nacht bezig te zijn, maar heb een hekel aan werken. Werken is moeten. Werken is dom bezig zijn voor de portemonnee van een ander. Ik val vast in herhaling. Bij een stokpaardje als dit is dat moeilijk te voorkomen.
Nu hoor ik alweer pruttelende commentaren van "Makkelijk praten" en soort gelijks. En deels klopt dat, maar mensen die me langer en beter kennen weten, dat ik nooit anders ben geweest. Iets met tering en nering en zolang die twee het redelijk met elkaar kunnen vinden is de uitkomst tevredenheid. Met twee duppies in je zak moet je niet naar een Rolls Royce verlangen en als je geld genoeg hebt voor zo'n bak zijn er gelukkig zat andere leuke dingen te doen.
Misschien laat ik me er ooit nog eens in rijden. Het is toch een soort jeugddroom. Vergelijkbaar met die Porsche maar dan zit ik liever zelf achter het stuur. Mijn leven eindigen met een chauffeur ipv een rollator ..... zo blijft er toch altijd weer iets om naar te streven.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten