Het leven lijkt soms verdacht veel op werken. Vies woord is dat, zeker op een dag als vandaag en daar is de uitroep ook niet voor bedoeld. Nog een dagdeel te gaan voor we ons in aangenaam gezelschap de betere culinaire prestaties laten voorschotelen. Mens moet wat, zeker nu ik dank de publieke werken de ingeplande oesters als champagnebegeleiding ben misgelopen. Ondertussen slaan we ons mensmoedig door de net begonnen middaguren heen.
De regen waar vanochtend de dag mee begon, heeft plaats gemaakt voor een aangenaam zonnetje. Vind dat ik dat ook wel verdiend heb. De boeren zijn voor mijn part morgen weer aan de beurt, maar nu graag naar mijn pijpen dansen. Doe maar drums trouwens, want de pijpen doen me veel te veel aan doedeldingensen denken en dat is me toch een partij vervelende muziek met bijbehorende repeterende volksdansbewegingen. Gètver. Ik moet een ander niet aandoen, wat ik zelf niet wil. Toch?
Hop, hop. Vanmiddag ff de deur uit. Buiten de grenzen van mijn luxe gevang slijten uren altijd weer sneller dan ter plekke. Genoeg te doen, al is het maar geld uitgeven. Hoewel ik me ff niks voor de geest kan halen, waaraan ik het restant van deze maand zou kunnen spenderen. Klinkt als een tevreden mens en die richting klopt aardig.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten