Na een heerlijke rit in een niet verkeerde voiture met aangenaam gezelschap en aansluitend een klein spijsverterend voorspel door de straatjes van het reisdoel gooide rond het middaguur de tijd de versnelling dieselend in de één. De wereld vertraagde, geluid vervaagde en de smaakpappilen stoomden op naar de eerste rang. Zondag, Frankrijk, Hoogseizoen ... drukker kun je het in de eetgelegenheden niet hebben. En dan een plek treffen waar het woord 'haast' geen zwaartepunt is in de opleiding van de bediening.
Een middag lang genoten van een twijfelend loven en bieden tussen zon en wolken, kwakende eenden, forellen maar dan in de rivier en verwoed kanoënde toeristen in knalgele, soort groot formaat dobberende badeendjes. Onderwijl genietend van amuses, voorgerechten, tussengangen, hoofdgerechten, desserts, koffie en een genoeglijk meanderende tafelconversatie vrij van ouwe koeien en andere verheerlijkingen van wat ooit geweest is. Wil een mens meer?
'Tuurlijk wil een mens meer, anders zou je geen mens zijn maar er was al innige tevredenheid met wat we onszelf boden. Terug thuis de avond starend in het vlammenspel van een vuurtje afgesloten. Een regenbui was de perfecte afsluiting van een veeeeelste te korte week.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten