Iedereen die wel eens aan mechanische toestanden heeft gesleuteld kent het fenomeen. Het gesleutel heeft een duidelijke start. Wat functioneren moet, doet het niet. Je begint dus te schroeven en te sleutelen. Scheidt, splijt, legt uiteen en demonteert nog verder tot je omringd bent door een wirwar van schroeven, moeren en in stukken uiteengelegde onderdelen. Je bekijkt alles met oprecht interesse, ziet weinig als mankement herkenbare afwijkingen, maakt schoon, smeert in en zet het geheel weer in elkaar. En iedere keer keer werkt het wonder van zorg en aandacht en draait wat voorheen niet wilde bewegen als een zonnetje.
Zo voelt het vandaag bij mezelf aan. Een beetje lang en veel gesleuteld. Geen overtuigende mankementen maar wel die onverwachte maar gretige start. Het machien wil weer en laten we daar voor de afwisseling eens geen bezwaar tegen hebben. Go, boy, go!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten