Wat zou het leuk zijn om nu een beetje met woorden te kunnen zwabberen. De trek is d'r maar de inspiratie laat het pijnlijk afweten. Alle neuzen die ene gewenste kant op te krijgen is nog zo makkelijk niet en dan hebben we het alleen over ik en mezelf. Toch een overzichtelijk clubje, al is dat een subjectieve mening.
Door de dag gestruind, 'en passent' wat slepende zaken afgehandeld, direct nieuwe lijntjes uitgeworpen .... kortom niet alleen mijn neus leeggeschept. Daar mag toch wel wat tegenover staan, zou ik zo denken. Allez, allez!! Er hoeven niet gelijk de vonken vanaf te springen, als dat ene vonkje maar overspringt en de gedachtenwereld tot een vrije loop verleidt. Borrelen zou prettig zijn, bij gebrek aan beter ben ik met een blurp al tevreden, maar niet die fantasieloze leegte. Dat is toch zo saai. Alleen een ambtenaar kan dat aan. Daar moet je voor in de wieg zijn gelegd. En dat heb ik direct na de geboorte weten te voorkomen.
Doe mij de kleurtjes, onvoorspelbaarheid en ander enerverend ongemak maar. Laat mij maar met regelmaat mopperend door het leven gaan, omdat de praktische beslommeringen mijn gemijmer dwarsbomen. Een beetje dwars kan tenslotte geen kwaad om de boel in beweging te houden. Zie vandaag maar weer. Zo'n heerlijk rustige, induttende dag en gelijk denkt de inspiratie achterover te kunnen leunen. Nou, zo zijn we niet getrouwd.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten