Bestaat er een groente die meer last heeft van onderwaardering dan spruiten? Zolang als je de bloemkool niet met een melksausje belast, steken de spruiten met vlag en wimpel boven de modderschuit van de Nederlandse tafel uit. Heerlijk tot pap gekookt en dat het liefst zonder werkende afzuigkap in de buurt en je jaagt gegarandeerd weer een stel potentiële liefhebbers over de kling van de Hollandse keuken.
Ben zelf opgegroeid met een ijverig en dus alles vooral erg lang kokende moeder, waar smaken als knoflook, paprika en pijnboompitten bij voorbaat werd weggeschoven onder "anders, onbekend en dus fout" mocht ze er al tegenaan lopen. Nu schijnt zelfs een koe een haas te kunnen vangen, maar bij de manier waarop de ouderlijke keuken van voorraden werd voorzien was de kans op een fractie exotisme, kleiner dan de Russen in de achtertuin.
Maar goed, je verlaat het nest en dus huis en haard, treft bij hospita's nog erger aan en wordt -eindelijk van iedere verplichting bevrijdt- de tent uit gekookt door stokvis bereidende Surinamers ..... Volledig gedesillusioneerd greep ik terug naar het houvast van de spruiten en probeerde om tenminste op tijd de afzuigkap aan te zetten. Vervolgens de kooktijd te verminderen, toen de kooltjes te halveren, weer wat later tomaten, uien en knoflook toe te voegen, toen cashew noten geprobeerd maar bij pijnboompitten gebleven en daar tenslotte een in witte wijn gegaarde risotto met groene asperges aan toegevoegd ...... en dat bevalt me nog steeds!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten