vrijdag 30 november 2012

Gebakken

 Zouden we nog een uitsmijter doen? Die lat is allang voorbij gestreeft, maar om dan plompverloren niks meer te schrijven is een beetje flauw. Wel makkelijk trouwens, dat het zou kunnen, het voorkomt het gevoel dat "je weer moet". Dat heet de illusie van vrijheid. Zoiets als "Met plezier naar je werk gaan." Mensen zijn tot de prachtigste gedachtenconstructies in staat, zolang het ze maar een goed gevoel geeft.

 Mij maak je niet wijs dat mensen zich, wat is het, iets van 1680 uur of meer, met blij gemoed in een wringend harnas hijsen en niks anders zouden willen. Het is een "bij gebrek aan beter" of voor velen het miertje dat gewoon niet beter weet en gelukkig daar verder ook niet over nadenkt.

 Het is niet de mens, die het werk nodig heeft. Het is de staat, die maakt dat de mens het werk nodig heeft, omdat de staat het resultaat van de arbeid nodig heeft én een greep in de verdiensten wil doen. Misschien dat de mens de sociale contacten nodig heeft, biologisch gezien. Maar wat een armoe om die door werk ipv van spel, discussie, eten en feest op te doen. Opgedrongen contacten waar je maar het beste van moet zien te maken. Dat is meer dan armoe, dat is verplichte zieligheid gebaseerd op maatschappelijk gewenste kastelen opgebouwd uit ..... LUCHT.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten