Bij gratie Gods ... Het werd tijd. Al dat geploeter mag wel eens onderbroken worden. De Here zelf had tenminste nog zijn klei-produkten. Ik vraag me aan het eind van iedere week af, waar ik op kan terug zien. En dat dus mooi niet slechts één weekie, maar iedere week weer. Daar steekt dat weekje kleien maar mager tegen af.
Hop op de valreep nog iets vagelijks dat waarschijnlijk uit de koker van de boekhouder komt en van de belasting de zoveelste poging zich rijker te rekenen dan hen toekomt ..... Ik heb voor de afwisseling besloten om me niet op te winden. Ik bijt door en kom boven!! Mocht ik ooit nog aan het creëren van een familiewapen toekomen, dan zal ik dit er boven zetten. Mag hopen, dat je je zoiets ook in een volgend leven herrinert, mochten die reprises al bestaan, want tijdens het huidige ritje zie ik die familie d'r niet meer van komen. Of is d'r nog misschien iemand die geadopteerd wil worden? Natuurlijk zonder verdere garantie dan het net genoemde familiewapen.
O ja, er is meer, ook nog een zakhorloge. Zo'n ding dat aan een ketting hangt. Net terug van een goeie beurt en akelig blinkend klaar voor de komende decennia. Iets van honderd jaar oud, dus antiek. Zo krijgt de familie al diep ragende roots. Via mijn vader moet het bovendien met wat fantasie mogelijk zijn om in Transsylvanië uit te komen en dan hebben we ook de zich sluitende kring in the pocket. Dus wie wil? Nog te kiezen familiewapen, oude zakhorloge met weekuurwerk en vage afstammingsvertakkingen, die een bloedband met Dracula niet uitsluiten.
Misschien een idee om het via het internet te veilen? Wat met zoiets vluchtigs als een maagdenvlies kan moet voor een adoptie toch een fluitje van een cent zijn. Qua moeite dan, want de rest zie ik dan graag uitgedrukte in iets meer dan een cent ..... en graag onder de tafel. De belasting is al vet zat.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten