Dat was deze week weer en ik moet bij mijn oude buren buurten om de status quo fatsoenlijk te verwoorden. Duitsers denken bijna bij alles, dat ze het beter kunnen dan andere (Europese) volkjes en qua taal kan ik ze daar geen ongelijk in geven. Mijn week is "auf der Strecke" gebleven. Ja, zeg dat maar eens in fatsoenlijk Laaglands. Wat "The best out of Seven", "Battle of the Century" of nog grootser had kunnen worden is als een nachtkaars uitgegaan. D'r rommelt vaag nog iets in de achterhoede, maar het wederzijds interesse in overheersen en glorieëren is verworden tot een waterig soepje waar het gebrek aan smaak van afstraalt.
Hadden we ons nog maar bont en blauw geslagen, handmatig een maatje kleiner gemaakt of die ander leren hardlopen maar niets van dat alles. Biertje? ..... en er was stilstand voor de wapenen goed en wel getrokken waren.
Vredelievendheid is een twijfelachtige verworvenheid. Daar gaan we weer aan tafel: voorstellen, tegenvoorstellen, trucs en verleiding, compromissen, meer water dan wijn, ontevredenheid en straks ongetwijfeld weer vlammend wapengekletter. Vermoeiend, meer kan ik er niet van maken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten