Inmiddels spuit het uit alle kieren en dat met volle kracht, want gaten ontbreken. Wat kan de wereld zich toch irritant breed maken in een leven, waar ze bovendien ongevraagd binnendringt. Ik krijg bijna zo'n visioen van een vloekende en pruimende opa met van die baardplukken, die in alle richtingen wijzen, en giftig springend zijn geweer leeg schiet in de richting van ongenode gasten onderwijl z'n pruim deels uittuffend. Ik zie het zo gebeuren. Het is dat ik nog nooit op pruimtabak heb gekauwd en daar ook geen verleiding toe voel.
Ik val niemand lastig, dus laat mij met rust. Zie je maar weer, dat als je anderen niet aandoet wat jezelf niet wilt, je er nog niet bent in deze wereld. Dan moet je nog steeds iets met de arrogantie van dat deel, wat je zo fijntjes ontziet. En natuurlijk wordt erop gegokt dat je het voor lief neemt, hun inbeelding. Hier staan weer wat illusies klaar om afgeschoten te worden en dit keer zijn het niet de mijne.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten