Heerlijk zo'n muisgrijze zondagmiddag met een miezerig weertje achter de ramen. Het schemert bijna en om 13:00 uur lijkt me dat niet de juiste timing. Een perfecte middag om voor de Tv te hangen. Helaas reikt het beeld niet verder dan wat premature sneeuw. Bediend door twee schotels en even zovele decoderkastjes is me geen beeld gegund. Waar is de tijd gebleven, dat je met een verbogen ijzerdraad beelden kon opvangen voor op je buis. Het ene kastje is verlopen, omdat ik gestopt ben om met Canal+ naar Nederlandse zenders te kijken en het andere ding is door de Franse overheid omzeep geholpen door het beeldsignaal definitief digitaal door te sluizen. En die dvd-speler, die ik me al 5 jaar beloof, is er ook nog steeds niet gekomen. Dus hang ik voor een Tv die mijn woonkamer weerspiegelt. Links het licht van buiten, rechts de vlammen van de houtkachel. Twee kanalen! Ik heb keuze.
Melig wordt je van een middag als deze. Al zolang ik me kan herinneren is de zondagmiddag zelden beter geweest. Ruzie aan tafel, links en rechts wat slapende figuren op bank en vloer, chips vanaf vier uur en voordat het bij achten was kreeg de maandagochtend iets aantrekkelijks. Eenmaal zelfstandig was die ruzie verdwenen alsmede de schone slapers, maar de hangerigheid van de zondagmiddag is altijd gebleven, enkel verplaatst naar kroeg of sauna. Waarbij het laatste alternatief zeker niet het slechtste was. Drie of vier sauna-rondjes, 2 duvels en de zondagmiddag was voorbij voor je het in de gaten had.
Sauna. Ja, ook dat was hier de bedoeling. Maar wat niet? Nu niet ook nog sentimenteel worden, want dan ga ik spontaan aan het gas. Overdrachtelijk dan wel te verstaan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten