D'r was iets, d'r was iets. Zeker weten, d'r was iets. De kachel brandt nog niet, anders zou ik mijn handen d'r voor in het vuur steken! D'r was iets, maar wat. Nauwelijks wakker en het gevoel dat ik me al uren suf loop te piekeren en ik kom er maar niet op. Niet op waarom ik pieker èn niet wat ik bij elkaar gepiekerd zou willen hebben, maar ik pieker me een slag in de rondte. Het heeft iets met vandaag te maken of misschien morgen, want gisteren had ik er nog geen last van. Heb al in de spiegel naar mijn tong gekeken. Gewoon een tong zoals iedere dag weer de tong zou zijn, als ik de moeite zou nemen de tong te bekijken. Niks vreemds te zien en ik zie ook niks herkenbaars op het puntje liggen.
Dan maar eens stevig achter mijn oren krabben, dat heeft in menig uiteenlopende situatie verrassend uitkomst gebracht, maar helaas. Het bloed stroomt vrijelijk tussen hals en nek naar beneden maar draagt geen oplossing aan. Welke middelen staan me nog ter beschikking, voordat me enkel de mogelijkheid rest om wanhopig met mijn hoofd tegen de muren te bonken? Bidden een idee? Zwakjes, als je het mij vraagt. Googlen? Liever niet op mijn nuchtere maag.
Ik denk, dat ik gewoon terug in bed kruip en de boel laat zitten. Wat moet je trouwens met dat hele Valentijns-gedoe? Je zult maar eens per jaar horen, dat je leuk, aardig en bijzonder bent. Zo iemand trap je de dag te voren toch uit voorzorg al de deur uit. Niet dan? Kijk, dat heb ik me nu toch mooi bespaart.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten