Een mens heeft blijkbaar 107 jaar nodig om tot een miljard te tellen. Daar dus maar niet voor gekozen, kan mijn tijd beter besteden en bovendien is tegen die tijd de oorzaak van deze tellerij lang en breed vergaan, letterlijk. Maar voor ik spontaan zou overgaan tot stevig onder de kont trappen, verrot schelden, nek omdraaien, spiesen en bbq'n eerste een rondje gemaakt, diep in- en uitgeademd en tot honderd en weer terug geteld.
Een fluitende ontvangst zat d'r uiteindelijk toch niet in. Bijna vier uur zitten wachten, extra kilometers te voet en in de auto gemaakt, mijn dagplanning naar de kl*ten, de rampenscenario's naar waarschijnlijkheid in groepen verdeeld, alle goden en soortgelijken naar ver voor de Big Bang verwenst, mijn stembanden rauw geroepen en alles allesbehalve kalm ondergaan. De vloeken borrelen nog tussen mijn lippen vandaan als de middag me weer voor de geest komt.
Ik zou ze ..... maar deed tenslotte niks anders dan mijn vreugde onderdrukken over hun heelhuidse terugkeer. Honden, na vrouwen het ergste wat je kan overkomen!!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten