Maag

 Ach ja ... kastelen, de goeie ouwe tijd. Je moet het overdrachtelijk bekijken en met de welbekende dosis retourredeneren vanuit de conclusie naar de oorzaak toe en de vorige levens vliegen om je oren. Al die katjes die ik in de donkere kasteelhoeken heb geknepen. Ja, dat kan niet anders dan goede herinneringen achterlaten, waardoor je enige levens verderop ineens watertandend visioenen krijgt van de keukenmatrone die altijd wel geknepen wilde worden, maar niet jouw smaak was. Dat in tegenstelling tot haar dochter die echter angstvallig achter potten en pannen verborgen werd gehouden en met gevaarlijke messen en nog scherpere woorden van mij werd afgeschermd. De keuken, het verboden gebied, de plek waar je het meest intens naar verlangt, zelfs eeuwen later nog, die hang naar het koken .... En dat alles vanwege dat ene ongeknepen katje, die ene ongenoten geneugte. Koks zijn rare lui, maar goed ik ben geen kok ....