"Wein, Weib und Gesang" en dat op z'n Nederlands in het Franse land terwijl mijn gedachten door een Hongaarse vriendin vanuit haar huidige woonplaats in Engeland naar bloeddorstige streken in het oosten zijn gestuurd.
..... Ik wil niet lullig zijn, maar er zijn slechtere beginzinnen.
Eén van de belangrijkste zaken bij/van een beginzin is dat je de zin de hele verdere duur van het verhaal niet uit handen moet geven. Je toont iets, gaande het verhaal steeds weer iets anders maar houdt vooral ook iets verborgen, laten we zeggen "achter de hand". Een cliffhanger heet zoiets in de soep, sorry soapwereld maar dan dus eentje waar je mee geopend hebt en niet steeds weer voor het effect bijeenveegt. Eentje die je bovendien niet steeds hoeft te herhalen omdat ie zichzelf draagt.
Maar genoeg voor de theorie. De praktijk is nog vele malen ingewikkelder. Wie begrijpt welke deel van mijn dag van vandaag afhankelijk van welke tipje van de sluier ik licht?
Mijn paspoort vernieuwd, door het Franse land gereden, opzoek geweest naar het benoemen van mijn drijfveren of waren het net de blockades, mezelf voor de afwisseling tegengekomen, genoten, gereden, geleden en aangekomen. Kies! Voor elk wat wils al zou ik dan vandaag eigenlijk in het Engels moeten schrijven.
Het blog begint te leven, het steekt steeds meer koppen op, verwart, (mis)leidt, stuurt, showt, sleept hopelijk mee, danst, nodigt helaas nog maar zelden uit maar toch, toch zit de richting goed. Proost!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten