Tijd om de serieuze kant van de werkelijkheid daarheen te moffelen waar ie hoort: onder het tapijt. Weg met het alledaagse gezeur over zon(den), zenuwen en zorgen. Morgen wordt je niet meer wakker of wel, maar die garantie kan niemand je geven. En misschien doet kansberekening leven maar dat blijft statistiek en daar kun je welbekend alle kanten mee op. Als mens heb je dat trouwens niet nodig. Illusies genoeg. Zingeving. Toekomst. Ontkennen van het toeval. Eeuwigheid. Hogere machten. De mens verzint het al bij elkaar sinds hij zijn apenpakje heeft uitgetrokken en waarom zou het niet al eerder hebben gespeeld?
Het zou een zooitje worden als de mensheid eindelijk eens op de keper zou willen schouwen, maar het leven zou 1000% erop vooruitgaan. Het zou een paar miljard kosten, mensen wel te verstaan maar de kwaliteit voor de rest zou onevenredig exponentieel dubbelendwars meervoudig kwadrateren. Jammer van die Aston Martin, de 25-kamer villa aan het Gardameer of de privéjet maar het zou me toch een partij gezellig worden. Niks geen 95+ met ongewenste gebreken en door overheden verplicht in leven blijven, maar gewoon vol op het gas totdat het op is. Terug naar de goeie ouwe tijd. En dan niet zozeer dat (letterlijke) knokken voor wat je hebben wilt, hoewel dat er wel bij zal zitten, maar terug naar de gevulde buik, slapen, verhalen en vanzelfsprekende verbondenheid. Terug naar wat leven is en niet meer blijven hangen in wat er van is geworden. Geen iPhone5, geen harttransplantatie, geen kersencola met 0% suiker.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten