Het verstand volgend, mocht het gezond genoemd kunnen worden, dan zouden bij deze toetsenbordbezigheid vraagtekens gezet moeten worden. Rond de klok van enen al ruimschoot bedrijp zijn die lakens tot op dit moment met zorg gemeden. Wat van de rest weer niet gezegd kan worden. Het is een middag, die gaat toeslaan. Het is enkel wachten op de klap.
Al hang je voor je gevoel ergens in het luchtledige, vele aandachtzuigende onderwerpen weten je volkomen leeg te trekken. Helaas geven ze geen richting. Een tikje op je schouder en vervolgens weer een douw in je rug. Dat schiet niet op. Al die bereidwillige stuurlui aan de zijlijn hebben hun tijd gehad en zijn definitief hun functie verloren. Het houden van het roer snakt concreet naar ondersteuning en het kiezen van richtingen naar discussie ipv gehoorzamen naar de exclusieve plicht die onwelgevallig op mijn schouders rust.
Gevaarlijk, het woord is al gevallen, en straks vallen de doeken ook, wat niet de bedoeling is. Niet dat er zoveel te verbergen valt. Maar delen doe je in overleg, met begrip en een zekere terughoudendheid. Het ketst hier net voor een totale doorbraak af en dat is goed ook. Goed voor mijn persoontje maar ook goed voor hen die me trouw volgen. Waarom tentoon spreiden waar je niks mee mag of kunt? De pindakaasvloer hebben we al gehad ....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten