Klaar! Mooi moment om te vertrekken. Alles gepakt en wie weet voor het eerst eens een keer niks vergeten, maar voor die conclusie is het nog te vroeg. Klaar, dus en nu is het wachten. Wachten kan al rampzalig zijn maar klaar en moeten wachten is een heul erg foute combi. Dan krijgen die slechtste kanten kansen op de bovenhand. Dat wordt tot een veelvoud van 100 tellen, schietgebedjes afvuren en door het schone huis ijsberen. Sodenodesju.
Plannen kun je zelf, timing is een andere zaak en vooral een zaak van anderen. Van de nood een deugd maken en nog een keer onder de douche? Wie weet welke ontberingen in het verrassingspakket zitten voor de komende weken. Of nog ff een kamer een grote beurt geven?? Grrr, een hekel dit soort onbedoelde overtijd. Gezeten op een terras en genietend van de zon en aanverwante geneugten was het een ander verhaal geweest, maar dat is ook werkelijk de enige uitzondering, die in een situatie als deze verzachtend zou kunnen werken.
De boel dan nog maar een keertje uit- en daarna weer inpakken om de kans groter te maken dat deze keer werkelijk alles meegaat wat de bedoeling is, zelfs als het niet uitdrukkelijk in één van de gedachtenrijtjes voorkwam?? "Kop, creditcard en autosleutel" was dit keer niet voldoende maar fulltime neuroot is geen stap in mijn carrièreplanning. Is d'r niks anders te verzinnen? O, wacht .... een stukje. Soms ligt het zo voor de hand.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten