Menig ter dood veroordeelde zal zijn laatste meters enthousiaster afleggen dan hier de bezigheden aangepakt en halverweg weer achtergelaten worden. Het is wurgen en trekken en niet aan één dood paard maar een hele kudde gesneuvelde viervoeters. Hier wordt je nog treurig van als je het al bent. En waarom? Ik weet het niet en ook Joost trekt met zijn schouders.
Zit niet in de put, zie beren noch bergen, beweeg me niet in gitzwarte tunnels en geniet van de stukjes blauw die af en toe in de verder egaal grijze lucht voorbij trekken. Niks verkeerd dus. Ergens een fout in de bezorging geslopen? Verkeerde stemming op het verkeerde moment bij de verkeerde persoon? Zoiets? Waar kan ik klagen?? Ik veer zowaar op, maar zal niet te vroeg juichen. Het zal wel weer mijn eigen deur zijn, waar ik op moet kloppen.
De koffer zal in de loop van de middag wel gevuld raken, de papieren geordend en de handbagage uitgezocht. Het zal op de een of andere manier wel met het ongewone van de aanstaande trip te maken hebben. Een rare manier van reizen dat vliegen en dan nog al die regels ook. Je stapt in, stapt uit en verveelt je in de tussentijd ... Een volle tank is alles wat ik anders nodig heb en het garandeert me 1100km afwisseling en vermaak.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten