Toeslaan

 Uitdagingen kun je opzoeken maar soms vallen ze je in je schoot. Uit een aardig geschreven artikel over het rijden op Roemeense wegen was al duidelijk geworden, dat na zonsondergang de auto beter in de garage of aan de kant van de weg kan blijven staan. Rijden is dan meer dan avontuurlijk vanwege al die paarden die dan nog de wegen frequenteren ipv op stal te staan.

 Gewapend met koplampen leek me dat het toch te doen zou moeten zijn. Mooi niet dus. Buiten de bebouwde kom, met groot licht, geen overstekende schapen of honden en tegenliggers die zo vriendelijke zijn om optijd de verlichting te dimmen, is het best te doen. In de dorpen kun je het echter gevoeglijk vergeten. Zonder straatverlichting, met ontbrekende reflectoren, donkere kleding, midden op de weg fietsen en lopend aan de verkeerde kant, is het een klein wonder dat al die paardenkarren, fietsers en voetgangers het er schijnbaar regelmatig levend vanaf brengen. Voeg daar nog wat vuistdiepe kuilen en meterslange uithollingen overdwars maar ook in de lengterichting aan toe en je bent blij als je heelhuids op plaats van bestemming bent aangekomen.
 
 Het werpt een aardig licht op hoe het een paar eeuwen geleden moet zijn geweest. Het moet toen nog vele malen makkelijker zijn geweest om op te gaan in de duisternis en ongezien je slag te slaan, mocht je bijvoorbeeld zin hebben gehad in een malse maagdelijke nek.