Hoppa, daar gaat weer een dag. De vraag is of het richting de Filistijnen is of het resultaat meer in een gestructureerde omgeving terecht zou kunnen komen. Is het een tekstverspilling of woordenverrijking? Het mag duidelijk zijn, dat je er de hele dag aan kwijt kunt zijn en dat nog op een gevarieerde wijze die iedere insluipende verveling een halt toeroept. IM'n, WA'n, Twitteren, bloggen, sms'n, email bestaat ook nog, Word, Html, Php, Wordpress, 10 km lopen heeft er weliswaar niks mee te maken maar ook nog gedaan, de pizza was ook aardig en dan staan nu de honden alweer te dringen, omdat ze qua eten toch erg slecht klok kunnen lezen.
Voor zessen begonnen is de dag weer voorbij gevlogen zonder al voorbij te zijn. Honden, lopen, downloaden, schrijven, installeren, corrigeren, aanpassen, invoegen en eindelijk gewoon naar plaatjes kunnen kijken. Weinig stommers dan naar plaatsjes kijken, tenzij het de juiste plaatjes zijn, genomen op de juiste momenten en plaatsen en het kader woorden overbodig maakt. Dat zijn zeldzame plaatjes. Zeker geen Youtube, Imgur en aanverwant foto- en videobraaksel. Dat haalt niet eens het soort zaterdagavond-met-chips-en-bier-op-de-bank-hangen-en-wakker-worden-als-het-bedtijd-is. Dertien dozijnen die zich verdringen in die ene.
Nee, graag een beetje kritisch als het kan, al verhoudt zich dat met het consumeren als kat en hond. En daar weet ik alles van. Ik zou de poorten open moeten gooien. Hik en hink al weken tegen dat lint aan. Wat let het doorbreken van die barrière. Het zal aan het geluid niet liggen. Woorden, drank, vrouwen .... om een paar reserves in de picture te schuiven. Vandaag nog gelezen: "Stilstaand water gaat stinken!" Laat stromen die hap, weg met dat ge-maar, trap af in Hollywood-style of desnoods donderend maar doen, doen, slok, zoen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten