Het is potverju werken. Een dag de teugels laten vieren en je loopt achter een lege vlek in je maandplanning aan. Dat wordt werken vandaag. Komt vast door een verwaarloosde eierconsumptie op die ene dag in het jaar, dat de cholestorol per kerkelijk decreet ongevoelig is verklaard voor een overmaat aan blauwgekookte dooiers. Straks maar voor een kleine inhaalslag zorgen bij de asperges.
Maar daar hebben we nu niks aan. Voor die tijd zal toch iets uit het toetsenbord gewrongen dienen te zijn. Een dag niet geschreven is een dag teveel vrije tijd en oei, oei voordat je het weet, heb je dan de duivel weer aan je jasje hangen, die je naar de IKEA probeert te loodsen of te laten bezwijken voor nutteloze tuindecoratie of een derde auto. Vooral dat laatste kunnen we missen als kiespijn. Ik voel me nu vaak al als een vrouw voor haar kleerkast, als ik naar de autosleutels grijp en net dat kleine moment twijfel tussen Peugeot of Citroën.
Nee zeg, dat kleine beetje discipline om een paar woorden bijeen te vegen kan toch nauwelijks teveel gevraagd zijn. Dat het huishouden langzaam verzuipt in vuile vaat en vlokken dierenhaar is tenminste nog begrijpelijk en geheel en al te verontschuldigen maar een woordelijke luiheid zou zelfs Oblomov met een minachtend hoofdschudden kordaat in de hoek zetten. Aan den slag dus!!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten