Oeps ... moet weer in de pen kruipen. Concepten wachten op hun definitieve vormgeving, misschien slingeren her en der nog wat bruikbare stadse indrukken, mezelf niet vergeten en mopperen lukt altijd wel. Afgelopen dagen "die Schule geschwänzt". Was lekker en mezelf maak ik natuurlijk wijs, dat het nodig was. Het is me bovendien duidelijk geworden, dat een iPhone leuk speelgoed is met een aantal bruikbare functies, maar dat het ding niet de laptop zal vervangen in mijn geval. Goed voor aantekeningen, het bekende getwitter, wat klooien via WF maar bij het schrijven van een mail, die het niveau "Hoi. Hoe gaat het. Hou je taai" overstijgt, verliest het speeltje z'n glans, laat staan als je meer zou willen. Dat wordt dus toch een Ultra Light. Nu is alleen de vraag of ik alles ga verApplen en me vervolgens ergeren aan de starheid van Job's gedachtengoed of bij de concurrentie blijf en de Apple-freaks blijf afdoen als elitaire, meer aan vorm dan functie verslaafde domkoppen. Ach, we dubben al een jaartje, daar kunnen nog wat maanden bij en hier kopen zit er toch niet in met hun rare Azerty-toetsenbord en al die overbodige accent-functies.
Schrijven dus, vandaag. Mijn persoonlijke harde schijf opschonen en waar nodig overzetten naar de digitale variant. De oudere herinneringen ordenen en kuisen in de Nederlanse betekenis van het woord. Nog wat relatierestanten benoemen en opruimen en dan zal de middag wel een eind op weg zijn en zie ik wel verder. Dit is leven! Dit is onbetaalbare luxe!!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten