Raar is dat als je achter je eigen woorden aan loopt in de hoop, dat ze je tonen waar je naar toe wilt. Hoe doet de rest dat? Kun je eerst iets doen zonder dat je het benoemt hebt? Ik kan me daar niks bij voorstellen, maar naar het schijnt ben ik niet bepaald representatief voor wat weinig vleiend de grootste gemene deler heet. Dat heeft iets strelends en iets strontvervelends. Te rade gaan bij een ander wordt een queeste waar een computerspel z'n tanden op zou uitbijten.
Ik ploeter en ploeg dus rustig in eigen beheer verder door de modder van mijn bestaan. En het voordeel van deze eenzame en unieke activiteit is, dat al die andere meer of mindere eenheidskoekies wel kunnen zeggen, dat het niet zo is, maar er is maar één iemand die deze modder voelt, voedt en verwerkt en dat is ikkes!! En geloof me, het is nog steeds modder maar .... I like it!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten