Al eens geprobeerd? Jezelf aan de haren ergens uit te trekken? Het belangrijkste is, dat je kalm blijft en jezelf laat begaan. Geen gestribbel, geen moeilijke vragen, gewoon doen wat gedaan moet worden .... je laten (mee)gaan.
Ik zie nu hele groepen uitbundig op hun borst(en) kloppen en ronddansend uitroepen "We hebben hem. We hebben hem". Ze zullen het nooit willen zien, maar ze hebben niks. Helaas, sorry meiden, want ook al hebben ze soms het mannelijke geslacht, de fysieke presentatievorm zegt lang niet alles. Nee dus, geen zieltje gescoord. Deze eikel blijft met beide benen in de modder van de werkelijkheid staan en behoeft geen spirituele verdraaiingen om het leven het hoofd te bieden.
Als je ergens aan trekt in de de hoop het uit een omsluitende massa in de hoogte te trekken, kost het simpelweg minder moeite als het betreffende object niet tegenwerkt. Mocht je die dombo zelf zijn, die uit de ellende getrokken moet worden, is het wel zo prettig als je enige volgzaamheid toont naar jezelf. Niks geen fatalistisch niks doen en afwachten welke verrassing uit het spirituele naar voren poept, maar domweg kaken op elkaar en doelbewust meewerken door niks te doen.
Het leuke is: Geen achteraftoestanden, geen mooipraten, geen invullen of aanpassen van wat werkelijk gebeurd is. Gewoon doen. Slik, au, k*t en erger maar het werkt en je bepaalt het zelf!!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten