Probeer je in een onvoorspelbare vlaag van sociale verstandsverbijstering een weinig prangende maar daarom niet minder actuele vraag op het bordje van de betrokkene te leggen, rolt het balletje ineens de andere kant op. Honderd procent omgebouwd maar onmiskenbaar dezelfde ligt de uitdaging nu aan mijn kant, incl. verzachtend bedoelde bonus. Wel G van de D'jen! Het was net de bedoeling om in de aanloop naar de verrassing, die een aantal weken geleden onverwachts in de mailbox viel, mijn gedachten niet verstrikt te laten raken in het zoeken van iets kadoërigs.
Potverdepoepies, daar ga ik een puntje aan zuigen. Aan deze aanrollende feestelijkheid zullen ze nog met terugwerkende weeïgheid denken, als ze verleid door het verlangen naar genot te laat de mechanische dienstmaagden aan het werk zetten. Raspen, bestraten, misschien nog wat koelen en kelderen en dan als finishing touch een niet af te sluiten dia-show van mijn wonderbaarlijke verschijning 4 bij 4 geprojecteerd op het keukenplafond. Dat is feest, dat is genieten! Dat zijn de echte surprises. Ik hoor de tanden knarsen en toch iedere keer weer die dankbare afsluiting als de smaak van het verkregene de tong stilt.
Ergens snap ik het wel. Een beetje op mijn leeftijd, voldoende jaren vergaard en geschraapt, eerder toe aan ruimen dan verzamelen en dan in zo'n kadootjesgenerende feestelijkheid terechtkomen. Eigenlijk geeft het feest mij een cadeau. En dat laatste is bewust ouderwets geschreven.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten