De Paasrust is voorbij, de weersvoorspelling miserabel, de administratie en het huishouden als vanouds een rommeltje dus geen reden om te vertwijfelen. Genoeg te doen. De komende week de zoveelste poging deze veelkoppige draak een paar kopjes kleiner te maken. Mijn wensenlijstje heeft iets surrealistisch, maar zolang ik opgescheept blijf met iets van negen of tien kamers meer dan me liefs is, môt de mens toch wat, niet dan?
Dus aan de slag met een fitness-ruimte, een ontvangst- en overlegruimte, een lees- een biljartruimte, een luister- en genietruimte, een werk- en rommelruimte en tot slot een multi-functionele keuken. Allemaal vooral een kwestie van puinruimen, naar buiten slepen en naar binnen dragen. En weet je ...... neeeeeee, niks verder denken, domweg doen. Het slaat nergens op, heeft niks met perspectief te maken, leidt nergens toe maar moet gewoon gebeuren, blijkbaar.
Ik ga me d'r ook niet meer maar steeds minder mee bezig houden. Het leven bestaat bijna alleen nog uit het betalen van rekeningen, die je ontvangt omdat je toevallig bestaat en woont waar je woont, uit boodschappen doen om jouw lijf en de beesten te laten functioneren en wat voortbewegingsvloeistoffen voor auto en maaimachines. Klinkt wat depri, maar is het niet. Het is wel belachelijk, maar dat was het al en zal het blijven zolang ik hier mag verwijlen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten