Gaat er maar eens aan staan. Zondagmiddag, door de kerk in de steek gelaten, bijna het huis uitgeblazen door de wind, geen trek in een glaasje wijn en voorlopig uitgepureerd! Wat blijft er dan nog over? Punnikken? Nee, het is punniken, zag ik laatst, terwijl het toch met een duidelijk korte 'i' wordt uitgesproken. Het resultaat verandert er waarschijnlijk niet door.
Of het nou punniken of iets anders is, maar een domme bezigheid in de betekenis van iets waarbij ik niet hoef na te denken lijkt me wel aan de orde van de dag. Het is een Lego-momentje. In tegenstelling tot het pureren hoef je het resultaat niet te nuttigen en kun je de onderdelen steeds weer opnieuw gebruiken. Best slim maar poepduur die zooi. Moet nog een paar doosjes hebben liggen. Ergens in een van die nooit geopende verhuisdozen of uit 1994 of uit 1999. En die ga ik mooi dichtlaten ook, genoeg zooi hier.
Dat is dan wel weer het nadeel. Wil je iets doen zonder daarbij je hersens te belasten, denk je je een ongeluk, voordat je de gewenste tijdspassering boven water hebt. Duik maar in het achterstallig nieuws, lijkt me zo, geeft als bijkomstig pluspunt het gevoel dat ik met opruimen bezig ben. Ja, ja het leven is een illusie en zal dat tot de dood blijven.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten