Na de afdaling van de wildwaterbaan pendelt het snel rustiger al is het vaarwater nog niet gekalmeerd. Zien wat we vandaag onderweg nog tegenkomen. Voorlopig heb ik geen trek in de hete brei. Laat 'm mooi links liggen, heb voldoende aan de kokende massa in mezelf. Blij dat ik eindelijk van het '3-2' systeem af ben, niet meer plompverloren de bocht uitvlieg, moet ik me schijnbaar bedenken, dat achter iedere bocht mogelijkwijs een blinde muur uit het niets verrijst. Het leven blijft vol van verrassingen. Noopt tot het verleggen van de horizont. Iets verder kijken dan mijn dagelijkse dingen neus lang is. Wil je alles controleren, loop je vast. Laat je het zooitje op z'n beloop, klap je op je bek. Tell me the difference.
Kun je je bekwamen in het gecontroleerd de dingen op z'n beloop laten. Klinkt heel vanzelfsprekend, maar klopt natuurlijk niks van. Is zoiets als je uitputtend voorbereiden op een spontane actie. Associèren met bedenktijd ... Ach, gewoon lekker doorpeddelen, je weer even mee laten voeren door de stroom. Drijvende boomstammen en stroomversnellingen dienende komt het moment om meer of minder tegen de stroom in te gaan vanzelf aanzetten.
Ik ga mijn mind vullen, het universum beluisteren, mijn energie door de banen laten racen en de rest van de middag op mijn lauweren rusten, al is het maar denkbeeldig.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten