Zin in een beetje met sfeer omgeven geestelijke ondersteuning zie je al van verre dat de grote openslaande deuren vandaag gesloten zijn. Briefje op de deur licht de trouwe bezoeker(s?) in dat persoonlijke omstandigheden het de dienaar Gods onmogelijk maakt om zijn dienst aan de Here op te dragen. Dat heb ik dan weer. Sta ik voor het eerst sinds een kleine eeuwigheid aan een kerkdeur met de bedoeling ff rustig van de stilte en de sfeer van meewauwelende kerkgangers te genieten, gaat het feest prompt niet door. Wie had die man ingeseind? Wie had het lopende vuurtje aangestoken toen ik vanochtend mijn bezit verliet en me -stevig doorstappend- begaf in de richting van het dorpsplein?
Kijk dat tegenwoordig iedereen thuis zit te zweven, z'n energieknopen op- of aftelt, vol minded z'n boterham kruimelsgewijs verorberd of de zieleroerselen bloot legt voor het Universum wordt op deze manier wel verklaarbaar. Je loopt niet het risico van een gesloten deur en het is goedkoper dan een uurtje op de divan.
Na ja, wil de ene Heer niet gediend worden storten we ons in de armen van de ander. Hop, bergop en kroegwaarts. Had die kilometers tenslotte niet voor nop gelopen. Voetbal, rugby en verkiezingen. Had ook wel sfeer maar geestelijk zou ik het niet willen noemen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten