Motorisch aangeslingerd trekt het mentale deel langzaam de geestelijk prut uit de bagger van de nacht. De voorspellingen zijn gunstig. Waarschijnlijk mag enige activiteit verwacht worden, voordat het grijze geheel zich weer onderdompelt in de nacht.
De pannen staan op het vuur. Het gezelschap ligt nergens dus ook niet dwars en de belachelijkheid van denken, bezig zijn en levensinvulling klimt onverdroten richting de bovenste trede van het podium. We benne er weer al zal de duur van de waarschijnlijke aanwezigheid naar het zich laat aanzien met bescheidenheid sieren.
Geplet onder de sloophamer van de weinig aangename voorjaarsniesbuien ploeteren we voort jagend achter woorden aan in een poging deze tot een zinvolle volgorde te verleiden. Nooit bedacht dat een verstopte neus het schrijven zou kunnen belemmeren. Komt een beetje op me over als een niet-werkende stoelverwarming, die het rijden onmogelijk maakt, maar helaas, waarvan acte!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten