Na het opwarmen van mijn vingers bewegen deze nu soepel en verwachtingsvol over het toetsenbord. Tijdens de warming-up had ik het gevoel, dat ik iets vergat, maar kon er niet direct opkomen. Daar verder niet bij stilgestaan, want als je dat doet, kom je tegenwoordig haast niet meer vooruit. Nu ben ik net er achtergekomen wat ik vergeten ben... Wakker worden!! Lekker is dat om met gewillige vingers klaar te staan om de toetsen te bespelen en dan een hoofd te hebben dat nog ergens in de nacht vertoeft. Zo'n wattig wazig gevoel achter mijn oogkassen. Geheel en al verklaarbaar maar daarmee niet opgelost.
Het ontwaken en mijn persoonlijke 2e Paasdag verrijzenis laat wat te wensen over. Ik moet het tenslotte iedere dag weer doen en niet slechts 1x per jaar, misschien is dat ondanks de slapte wel een acceptabel excuus. Mocht de moeite, waarmee ik me tegenwoordig uit mijn bed jaag, trouwens doorzetten in het tempo, waarin het de laatste weken achteruit gaat, dan sla ik tegen 2017 de ochtend in z'n geheel over. Mag hopen, dat ik tegen die tijd wel iets meer van de avond en als het ff kan ook de nacht paraat maak.
Opjagen heeft vast geen zin, dus we laten de autonoom verworden processen maar volledig hun moeilijk voorspelbare paden volgen en gaan ons ondertussen met andere zaken bezighouden als daar o.a. is het bereiden van de enigszins verlate lunch.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten