Genoeg geschreven voor het ogenblik. Zelfs in het uiterste hoekje van mijn geest is niet het vermoeden van een vleugje inspiratie te vinden. Leeg gewrongen als de uitgeperste citroen na mijn ontbijt. Ruim over mijn tax deze maand mag ik me een dagje rust gunnen. Feestje bouwen in de keuken. Mixen, pletten, prakken en pureren ...... als alles weer schoon is en terug op zijn plek staat, dus geen vanzelfsprekendheid vandaag. We hebben altijd nog de pizza-boer.
Geen koninginnennacht. Vaak geweest en nooit helemaal begrepen. Je ziet niks, kunt niks zoeken mocht je al willen, wat rondloopt loopt zelden recht en overal stinkt het naar patat en aangebrand vlees. Overdag, zo aan het eind van de ochtend op een strategisch gelegen terras met het zonnetje op je toet en in goed gezelschap, al is het maar om de stoel te verdedigen, als je weer in de rij staat om te lozen wat je naar binnen hebt gegoten.
Kan dit jaar wel een rommelmarkt in mijn eentje geven. Zou lekker opruimen, ware het niet, dat je dan te maken krijgt met het ergste soort mens wat er bestaat. Het volk wat nog serieus probeert af te dingen op wat toch al niks kost. Nee, dat moet ik me niet aandoen. Zelfs bewust mijn humeur bederven doe ik liever op een andere manier.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten